ArabicBelarusianChinese (Simplified)DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish

Свята Нараджэння Хрыстова вызывае шэраг думак, якімі хоча падзяліцца Валерый Гаўрыш


Дата: 08.01.2020 | Просмотров: 410

Надыходзячае свята Нараджэння Хрыстова вызывае шэраг думак, якімі я хочу падзяліцца з вамі, шаноўныя чытачы, браты і сёстры.

Па блаславенню настаяцеля царквы Ўзнясення Гасподня горада Чавусы айца Мікалая я вяду катэхізатарскія размовы. Што гэта такое? Па-простаму – гэта гаворка аб нашай праваслаўнай веры з хроснымі і бацькамі дзіцяці, якога прынеслі на хрышчэнне. Па іх веры ахрышчаецца гэтае малое, што і патрабуюць каноны нашай царквы. Гэта абавязковае правіла: бацькі хросныя, бацькі родныя павінны мець праваслаўную веру. Звяртаю на гэта ўвагу ўсіх. І адбываецца наступны дыялог з дарослымі:

– Ці ёсць у вас вера? – Ёсць. Мы ж хрышчоныя.

– А ў ва што вы веруеце? – У Бога. – І мусульмане ў Бога веруюць, і індусы, і іншыя. А ў якога Бога веруем мы, праваслаўныя хрысціяне? Бывае нехта скажа, што ў Іісуса Хрыста, а ў асноўным наступае нямая сцэна. Ні адзінага разу не чуў адказу: «Веруем у Бога Айца, Сына І Святога Духа – Непадзельную Тройцу».

І гэта першае пытанне, што хвалюе мяне: «Чаму такое адбываецца?» Ужо больш за 25 гадоў, як у Чавусах зарэгістравана праваслаўная абшчына. Гэта значыць, што прыносяць сваіх дзяцей на хрышчэнне тыя, хто быў хрышчоны 25 гадоў таму.Такім чынам іх пахрысцілі і забыліся на іх і сваю веру і іх бацькі, і іх хросныя. І гэта з’ява працягваецца.

Другое пытанне, якое я хачу, каб вы зразумелі, шаноўныя хрысціяне. Калі няма веры ў Бога, то святое месца пустым не бывае: у душы будзе панаваць нячысты дух – вораг рода чалавечага. Гэта ён шэпча нам: «Ты яшчэ верыш у Бога? Ды яго няма, А калі ёсць. то ён забыўся на цябе». Нам аб’яўлена духоўная вайна. Яна ідзе пры дапамозе тэлебачання, інтэрнэта, сучаснай музыкі, распусты, разбэшчанасці. І яе з маленства ўцягваюцца падрастаючыя маладыя хрышчоныя нашы дзеці і ўнукі.

Ад нас залежыць, на якім баку яны будуць: дабра або зла. Сіла, якая дапамагае – гэта сапраўдная вера ў Бога. Псалмапевец цар Давід піша: «Не мышца мая, ні лук, ні меч не спасуць мяне, толькі Ты, Госпадзі». Будзем памятаць гэтыя словы. І калі мы забываемся на Бога, то Ён нагадвае нам аб Сабе, праз Дзень Нараджэння Свайго Сына Іісуса Хрыста. Я звяртаюся да жанчын: «Бярыце на рукі сваіх немаўлятак», да мужчын: «Трымаючы моцнай рукой сваіх сыноў, прыходзьце ў гэты дзень, і не толькі, у царкву». У гэтым наша будучыня.

Валерый Гаўрыш