Четверг, Ноябрь 15, 2018
Главная > Год малой родины > [Сяргей Падбярэзскі] Ад механізатара да кіраўніка гаспадаркі ААТ «Дужаўка»

[Сяргей Падбярэзскі] Ад механізатара да кіраўніка гаспадаркі ААТ «Дужаўка»


За акном аўто мільгаюць знаёмыя пейзажы: акаймаваная ружовым усходам кромка лесу, сівізна начнога інею на пажухлым дыване луга, рэчка Проня, што яшчэ не ўвабралася ў берагі пасля разліву. Якая яна прыгожая, гэта красавіцкая раніца. Але, на жаль, няма часу любавацца краявідамі, справы чакаюць. Бо ў дырэктара ААТ «Дужаўка» жорсткі рабочы графік: да планёркі, на якую збірае спецыялістаў у 7 гадзін, трэба аб’ехаць усе фермы, пабываць на машынным двары, каб мець поўную карціну за мінулы дзень і намеціць задачы на сённяшні. І так – штодня…

Для Сяргея Падбярэзскага гэтыя мясціны – родныя з маленства. Многія яго равеснікі пасля заканчэння школы пакінулі сваю малую радзіму, а ён – не. Не даспадобы было яго сялянскай натуры гарадское жыццё. Жартуе: «У Дужаўцы нарадзіўся – тут і прыгадзіўся. Горад – ён шумны, мітуслівы. А ў нас прастора, дыхаецца свабодна». Ды і прыклад бацькоў адыграў сваю ролю ў выбары юнаком жыццёвага шляху: яго тата, Мікалай Андрэевіч, працаваў у калгасе брыгадзірам комплекснай брыгады, быў нават узнагароджаны за добрасумленную працу ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, а маці, Марыя Піліпаўна, загадвала Дужаўскай малочна-таварнай фермай. У сям’і Падбярэзскіх было чацвёра сыноў, і толькі старэйшы з іх, Валодзя, стаў шахцёрам, выехаў ва Ўкраіну, астатнія ж засталіся ў роднай вёсцы. Васіль і Аляксандр былі вадзіцелямі, а вось Сяргей прайшоў шлях ад механізатара да кіраўніка гаспадаркі.

– Спачатку я працаваў на трактары, – успамінае Сяргей Мікалаевіч. – Араў, сеяў, выконваў іншыя работы. Потым – служба ў арміі. Калі вярнуўся дамоў, уладкаваўся на аўтамашыну. А неўзабаве, як надыйшоў час бацьку ісці на пенсію, заняць брыгадзірскі «пост» прапанавалі мне. Па сутнасці, увесь тагачасны калгас «Перамога» з’яўляўся адной комплекснай брыгадай, і ўсюды трэба было паспець. Добра, што за мной замацавалі машыну…
Унікаць яму даводзілася не толькі ў паляводчыя справы, але і жывёлагадоўляй займацца. Адсутнасць тэарэтычнай базы кампенсавалася практыкай, гаспадарскай жылкай, уменнем арганізаваць людзей. Гэтыя якасці ў маладым брыгадзіры не засталіся непрыкмечанымі, і ў 1993 годзе яго прызначылі намеснікам старшыні калгаса, а яшчэ праз тры гады Сяргей Мікалаевіч стаў яго кіраўніком. За час работы на гэтай пасадзе шмат змен адбывалася ў сельскай гаспадарцы, і адна з найбольш значных – рэарганізацыя, калі «Перамозе» давялося ўзяць пад сваё «крыло» суседні калгас Ільіча. Часам былі і цяжкасці, не без гэтага. Але нязменнай для яго як старшыні была ўпэўненасць, што пацвярджалася на практыцы: каб справы ў гаспадарцы ладзіліся, важна зацікавіць лю-дзей матэрыяльна, знайсці да кожнага падыход. І, вядома ж, трымаць дысцыпліну. Такі стыль работы кіраўніка сябе апраўдвае: гаспадарка заўсёды – у ліку лепшых у раёне.

Праўда, аб сваёй рабоце Сяргей Мікалаевіч шмат гаварыць не любіць. Маўляў, самі за сябе няхай гавораць яе вынікі, што дасягаюцца стараннямі ўсяго калектыву. І больш ахвотна расказвае аб сваім дзяцінстве і юнацтве, праведзеных у роднай сэрцу Дужаўцы, аб сваіх земляках. Як любіў пацаном ездзіць з бацькам па палях на брыгадзірскім вазку. І што меў асаблівы інтарэс да коняў, нават спрабаваў прывучаць да папругі маладых, калі падрос. Прыгадаў, як у касавіцу калісьці вялікі заліўны луг паміж вёскамі Вужжар і Харанева аж гудзеў: мужыкі выкошвалі яго ўручную (па 50-70 чалавек выходзіла), а дзятва на конных падводах вазіла сена да сціртаў. Быў у людзей тут і свой інтарэс: на кожным падвор’і трымалі па 1-2 каровы, а калгас за работу выдзяляў «соткі» сенакосу. Увогуле, тады ўсе канікулы дзеці працавалі ў гаспадарцы, і Сяргей ужо з пятага класа прыносіў бацькам свой летні заробак – не менш як 100 рублёў. Па тых часах грошы немалыя. А яшчэ Сяргей загартоўваўся раннім купаннем у рацэ Проня: адкрываў сезон у красавіку – і так да глыбокай восені.
Успаміны, успаміны… Незваротны бег жыцця, што з кожным годам усё больш набірае хуткасць. Вось і 60-гадовы рубеж перасягнуты ўжо: днямі Сяргей Мікалаевіч адзначыў свой юбілей. Ці хацелася б, азіраючыся на мінулае, штосьці ў ім змяніць, зрабіць інакш? Магчыма. Апроч аднаго: ён ніколі б не пакінуў сваю малую радзіму.

Наталля КАЛЕСНІКАВА

  • Последние записи

    Чаусская резиденция Деда Мороза Приглашает!!!!

    Смотрите кино с МТС: бесплатная подборка фильмов в сервисе МТС Кино

    Заседание Совета Чаусского районного объединения профсоюзов состоялось в большом зале райисполкома

    Неделя детской безопасности пройдет в Чаусском районе с 22 по 26 ноября

    Чествование лучших работников сельского хозяйства Могилёвщины, победителей уборочной кампании 2018 года состоится 17 ноября во Дворце культуры области

    Президент Беларуси ориентирует отечественный ВПК на удвоение финансовых показателей

    Озеленение новой парковой зоны проходило на территории микрорайона «Центральный» города Чаусы

    В минувшее воскресенье, 11 ноября, в Каменском Сельсовете Чаусского района горел дом

    Республиканская акция «Не прожигай свою жизнь» пройдет в Чаусском районе с 12 по 30 ноября

    Что можно посмотреть в кинозале «Сузор’е»

    (Обновлено) Передовиков сельского хозяйства чествовали в Чаусском районе

    «100 идей для Беларуси» (районный этап в Чаусах)

  • Версия для слабовидящих





     





    Президент Беларуси ориентирует отечественный ВПК на удвоение финансовых показателей

    Президент Беларуси Александр Лукашенко отмечает достаточно эффективную работу отечественного военно-промышленного комплекса, однако поставил задачу по удвоению в ближайшем буду...

    Что можно посмотреть в кинозале «Сузор’е»

    14 и 15 ноября В 11.00 и 16.00 «РОК ДОГ». Детский 14 и 15 ноября В 18.00 «КИЛИМАНДЖАРА». Взрослый 16 и 17 ноября В 11.00 и 16.00  «ПРИШЕЛЬЦЫ В ДОМЕ ». Детский 16 ноября В 18...

    Погода в Чаусах

    Погода Чаусы
    Информация сайта pogoda.by


     

    Архив публикаций

    Новостная лента БЕЛТА